03-03-2026 Langzaam op weg naar huis

Vanmorgen het boeltje ingepakt, ingeladen, de kamersleutel in een mandje gelegd en vertrokken. Ik heb gisteren online een hotel geboekt in de buurt van het vliegveld waar ik morgen moet zijn. Het is, zonder afleiding, zo'n 2,5 uur rijden. Maar ik ga natuurlijk niet zo maar de snelweg volgen. Ik zag gisteren ook dat onderweg een cache ligt die nog door niemand is gelogd. Hij staat vanaf 17 februari online, ik hoop dat niemand mij voor is. Ik vind langs een drukke weg de voortuin waar hij moet liggen. Een Thaise vrouw komt naar buiten en ik leg uit dat dit een "game" is. Ze begint blij te kijken en roept naar binnen "Pappie!!". Een Europese 50-er met paardenstaart komt naar buiten. Het blijkt een Nederlander te zijn die al 11 jaar in dit land woont. Hij werkt online voor een Nederlands bedrijf. Zijn zus, die in Nederland woont, heeft tijdens een bezoek deze cache in een boom in de tuin geplaatst en op 16-6-2025 aangemeld voor goedkeuring. Dat is dus pas onlangs gebeurd. Ik ben blij met deze "First To Find", dat is een extra kadootje. Het munitiekistje bevat ook een aantal pluchen beertjes waarvan ik er een meeneem, zoals aangegeven. Na een gezellige babbel ga ik vol goede moed op weg naar nog een aantal caches die op zo'n 100 km afstand liggen, maar wel in de richting waar ik heen moet. Bij verkeerslichten lopen vaak verkopers m/v die bloemenslingers of vruchten verkopen. Ze zijn altijd ingepakt als bankrovers, maar dat is omdat Thai niet bruin willen worden. Zo kan je in sommige winkels ook "sleeves" voor je armen kopen als je korte mouwen hebt. Een dam langs een reservoir leidt naar een volgende cache. Die rapporteer ik als "missing". Het is natuurlijk wel weer een mooie omgeving. Het water uit het meer wordt door boeren gebruikt om hun akkers water te geven, dus niet om stroom op te wekken. Ik ben over landweggetjes onderweg naar een volgende plek als mijn oog valt op iets wat er heel vreemd uitziet. Hat blijkt een enorme begraafplaats met heel grote grafmonumenten. Het zijn er veel! Ik ben blij dat ik hier even kon stoppen. De volgende cache moet achter een routebord bij een brug liggen. Ook deze rapporteer ik als "missing". Ik loop via een parkje naar de rivier, waar mensen zitten te keuvelen en te eten. Mannen en kinderen spelen in het water. Het is inmiddels 14.00 en ik heb nog niet gegeten. Ik peuzel wat mandarijnen en mini mango's. Een van de buurvrouwen biedt mij een mango aan. Als ik de mango in mijn hand laat zien is er alom hilariteit. Die gekke falang heeft ze zelf! Tegen een uur of vier kom ik aan bij mijn hotel. Het is een vreemd gebouw, de gangen zijn van glad beton zonder enige aankleding, het lijkt een bunkergebouw en het klinkt ook zo. Mijn kamer is royaal maar ook gewoon overal beton. De hele installatietechniek zit tegen het betonnen plafond geschroefd, dat zie je niet vaak zo zonder afwerking. Het bed is heel laag, dat wordt net iets lastiger opstaan, maar dat is een zorg voor morgen. Ik heb mijn hele bagage mee naar boven gesleept om alles een beetje slim in te pakken voor de vliegreis. Ik wil een tas "fragile" laten labelen, die met beeldjes en warmwaterding en zo, mijn gewone grote tas mag gewoon gepropt worden. Om 1930 wandel ik naar buiten om nog maar wat te eten te zoeken. Er is niets, behalve iets wat een dicht restaurant lijkt. Het blijkt een keuken te zijn die eten in het hotel op de kamer bezorgt. Ik bestel een Pad Thai met garnalen, een heel traditioneel en makkelijk gerecht. Ne drie kwartier wordt het bezorgd, het smaakt me prima. Ik tik dit verhaal om daarna verder te gaan met mijn bagage. Morgen is het maximaal een uurtje rijden naar de luchthaven, ik heb uitgebreide instructies hoe ik op dat enorm complexe terrein ergens mijn huurauto moet inleveren. Dat ga ik doen vóór of rond 12.00. Het was een fijne auto, ik heb er bijna 1000 km mee gereden. Daarna kan ik mijn bagage inchecken, de boarding pass heb ik al digitaal. Om 17.10 begint de boarding voor de vlucht naar Hong Kong, aansluitend vlieg ik naar Amsterdam. Daar kom ik donderdagmorgen om 06.30 aan. Met bagage en alle gedoe ben ik dan nog wel even zoet. Om 08.00 word ik heel lief opgehaald en thuisgebracht. Ik zal aan mijn reisverhalen nog een eindverslagje toevoegen met wat waarnemingen en ervaringen die ik nog niet heb gedeeld. Maar dat komt later! Voor nu dank ik alle lezers en lezeressen voor hun interesse en commentaren. Die komen allemaal in het boek te staan dat ik van deze trip laat maken. Ik zie jullie allemaal graag weer!!