20-02-2026 Een dag vrij in Saigon

Na weer een goede slaapnacht wordt ik rond 0730 wakker. Even douchen en met de waszak in de hand naar het ontbijt. Mijn wasgoed wordt direct naar de receptie gebracht en ik ontbijt met wat lekker rundvlees, twee loempiaatjes, een eitje, fruit, koffie en komkommersap. Da's best lekker, als het goed gekoeld is! Ik wil vanmorgen wat geocachen en daarbij ook het skydeck van de Bitexco Financial Tower bezoeken. Het is op straat al flink warm. Via allerlei straatjes loop ik naar de toren. Op de 4e verdieping koop ik een (senioren)kaartje voor 160K, de reguliere kaartjes kosten 240K. Zo af en toe geef ik toe aan mijn leeftijd ... verder dwingt mijn ouwe lijf dat ook regelmatig af [e-1f914] De lift naar de 49e verdieping is een rappe met 7m/sec, dat moet natuurlijk ook wel. Dit gebouw is een tijdje het hoogste geweest van Vietnam maar is inmiddels ingehaald. Het uitstekende deel van de toren is het heliplatform, daar blijven we onder. Het uitzicht op 178 meter is geweldig. Ik loop verscheidene rondjes. Van alles waar ik net nog doorheen liep lijkt nu een mini mierenhoop. De loop van de rivier is ook mooi te zien. Ik maak in opdracht van de geocache een foto van mijzelf op hoogte. Op die manier kan ik de cache loggen. Er staat ook een model van de toren, gemaakt van ruim 20.000 bamboe tandenstokers. Het heeft 6 maanden geduurd om dit te maken. Na de liftreis terug naar aarde loop ik verder door allerlei leuke straten richting een groot park. Er is een grote boeken- en animemarkt op straat, allerlei bekende boeken liggen er vertaald in het Vietnamees. Ook de enorme overdekte markthal is vandaag open, die was gisteren nog dicht i.v.m. nieuwjaar. Het is een doolhof van smalle en bredere paadjes, veel met tassen, horloges, t-shirts of sieraden. Op de steeds herhaalde vraag "Hello sir, what you looking for?" antwoord ik soms (selectief) "I was looking for you and now I found you!". Dat geeft wel wat hilariteit, beter dan altijd "No thank you" te zeggen. Ik krioel mee door een aantal van de paden en loop daarna weer naar buiten, verder naar het park, dat de groene long van Saigon wordt genoemd. Opeens beland ik in een Hindu tempel, weer eens wat anders. Er wordt gebeden tegen een soort houten klaagmuur, er wordt veel wierook geofferd. Uiteindelijk kom ik bij het mooie en uitgestrekte park, de cache kan ik helaas niet vinden. Mijn Chinese collega heeft 'm wel gevonden, dat steekt een beetje. Ik besluit om langzaam aan richting huis te wandelen, dat is nog wel een eind. Onderweg word ik opeens overvallen door een klein mannetje dat fanatiek mijn schoenen uittrekt en mij op (uiteraard te kleine) slippers op straat zet. Met een bakje sop en een borstel en doeken begint hij mijn trouwe sloffen schoon te maken. Ze knappen er ook nog van op! Uiteraard wil hij teveel geld voor deze overval, ik halveer het te hoge bedrag tot wat eigenlijk nog erg royaal is. Hij is een vrolijke frans en een charmeur, dat maakt wel iets goed. Op schone stappers ga ik verder. Ik ben toe aan wat te eten, in een tentje geniet ik van noedelsoep met rundvlees, een passievruchtsapje en twee heerlijke kopjes koffie. Op het mega podium voor het Opera House is alweer een show bezig, het leven eromheen gaat gewoon door. Terug op de kamer (snel airco aan en chillen) vind ik mijn schone wasgoed terug. Polo's op een hangertje, da's voor mij de eerste keer. Normaliter zou ik mijn was buiten de deur zelf hebben gedaan, maar die waswinkels zitten in de buurt van de backpacker hotels en ik had geen zin om een kilometer met die was te zeulen. De stappenteller staat toch alweer op 9500 en het is nog geen avond. Deze manier van de was doen is wel zo comfortabel. Ik ga vanavond eens een spa bezoek proberen, om wat te relaxen. U hoort weer van mij.