06-02-2026 Halong Bay

Vandaag begint vroeg. Ik was gisteren tot laat aan het tikken en nu gaat de wekker om 06.30 omdat ik op tijd moet vertrekken. Vandaag begint een trip van 1,5 dag naar Halong Bay, een door Unesco tot werelderfgoed uitgeroepen gebied. Ik heb op verzoek "light" gepakt, voor één nacht. De grote tas kan in het hotel blijven, daar ben ik morgen weer.

Om 07.45 staat het busje klaar. Ik stap in, we halen bij een ander hotel nog vier mensen op. De lange rit naar Halong Bay wordt onderbroken voor een pitstop bij (uiteraard) een grote souvenirwinkel. De koffie is goed, het toilet is netjes, vandaag geen souvenirs. Tegen half twaalf komen we bij een kade waar een boel tenders liggen aangemeerd. Wij worden naar Calypso II gedirigeerd, dat is ook de naam van de boot waarop we gaan varen. Het duurt drie kwartier voordat we bij de grote Calypso II zijn. Onderweg zien we bizar grote cruiseschepen, die horen eerder op de oceaan thuis. De tender wordt achteraan vastgemaakt en we krijgen aan boord de kamersleutel uitgereikt. Mijn hut is een stuk fraaier dan mijn hotelkamer in Hanoi! Na een introductiepraatje in onverstaanbaar Engels (maar hé, ik spreek geenwoord Vietnamees) loop ik een rondje over de dekken. Dek 1 heeft mijn soort hutten, dek 2 heeft kleinere kamers maar met een klein balkon. Op dek 2 is ook de eetzaal, de mess of hoe je het ook wilt noemen aan boord van een schip. Het bovenste dek is voor het uitzicht, de buitenbar en het lekker warme zwembad. Het volle programma zorgt ervoor dat we in minder dan 24 uur van alles te doen krijgen. We beginnen met een copieuze lunch, gevolgd door een tochtje in de tender naar een kade waar we overstappen in een "sampan". Het is wel grappig, om een of andere reden moeten we in de tender en in de sampan altijd een reddingvest dragen, alsof we niet kunnen zwemmen of zo. Zal wel iets te maken hebben met aansprakelijkheid. De sampan wordt door een staande schipper voortbewogen met twee riemen. Ik zie zowel mannen als vrouwen schipperen, gelukkig. We varen een stukje en gaan dan door een "grot" die aan de andere kant uitkomt in een soort binnenmeer. Het is allemaal kalkzandsteen en je ziet duidelijk de door het getijde uitgesleten patroon. De bergtoppen, want dat zijn het natuurlijk, om ons heen zijn mooi, steil en overweldigend. We kijken ook uit naar apen die hier zouden moeten leven, maar zien ze niet. Na een uurtje zijn we terug bij de boot. Ik heb in de bus al kennis gemaakt met een Aussie. Hij heeft een vriendin uit Laos die geen Engels spreekt. Zij converseren onderling via Google Translate, want hij spreekt uiteraard ook geen Lao. Het lijkt me best moeizaam. Er is ook een Aussie jongedame (35) aan boord die al maanden geen Australisch heeft gehoord, dus die twee gaan lekker los. Zij is goed van innemen, heeft al snel een fles wijn achter de kiezen. Hij en ik zitten aan een biertje. Ik besluit om voor het happy hour even een tukje te doen, het was een korte nacht. Een uurtje later voeg ik me bij het gezelschap. Na happy hour volgt ween eens een uitgebreide maaltijd. Heel gevarieerd, surf[e-38]turf, lekker. Ik schrijf alvast maar eens een stukje van mijn verslag, hoewel we hier geen internet bereik hebben. Schrijven kan altijd, toch? Vanavond hebben we keus tussen squidvissen en karaoke. Ik denk dat ik even oversla … Morgen om 06.15 tai chi op het bovendek, die sla ik ook over. De rest van het programma begint ook vroeg, we worden om 10.30 alweer van de boot gezet, die dan wordt klaargemaakt voor de volgende trip om 12.00. Zo is het een hele industrie die overigens geolied loopt! De Australische feestdame maakt een feestje op het bovendek. Ze is behoorlijk beschonken na 2 flessen wijn en 3 whisky-cola's. Ze krijgt de stemming erin bij een paar van de oudere Britse en Canadese dames, met z'n vieren staan ze, zoals dan in Engeland hoort, om een handtas te dansen. Ik heb er een stukje vangefilmd, maar dat bespaar ik jullie. Om 22.00 moet van de barman de muziek uit. Ik trek de stekker uit de enorme geluidskast om dat te zekeren. Via haar eigen telefoon gaat ze gewoon door, we zitten nu samen op het bovendek, de rest is vertrokken. Als haar telefoon leeg is keert de rust weer. Ik zorg dat ze veilig in haar hut komt, ze is kacheltje lam. In mijn eigen hut zet ik de wekker op 06.00, het wordt weer een korte nacht.