10-02-2026 bootje varen

Vandaag weer een behoorlijke reisdag. Door een grote storing bij deze website kon ik gisteren mijn verslag niet plaatsen. Dat lukt vandaag wel, in de lobby waar ik op de gids wacht. De tekst had ik gelukkig al klaar staan. Ik hoor overigens dat niet iedereen altijd een update krijgt als ik een verslag plaats. Ik doe dat in principe elke dag, je kunt echter ook in een ouder verslag doorklikken naar "volgende".

We hebben weer 3,5 uur te gaan tot de volgende bestemming, Tam Coc. We rijden boven het wolkendek dat je tussen de bergen ziet hangen. Zo af en toe de oortjes klaren is wel nodig, want we dalen behoorlijk. In een stadje stoppen we bij een lokale markt. Het is weer een kleurrijk geheel. Voor de foodies (Hil !!!) is er van alles te zien. Veel soorten rijst, gekke kruiden, paddenstoelen, soorten sesamzaad, vreemde vruchten, noem maar op. Ik krijg een klein vruchtje te eten dat bijna té zuur is, maar ik kan het hebben. De gids koopt zwart sesamzaad voor thuis, dat is hier veel goedkoper dan in Hanoi. Hij probeert me uit te huwelijken aan een oudere marktdame door mij aan te prijzen als Single. We lachen soms best hier, die gids heeft humor. Bij een sanitaire stop wordt gelijk het busje even netjes met de hogedrukspuit gewassen. Ik krijg twee kleine appeltjes "Vietnamese apples" die inderdaad smaken als een fris appeltje, maar in plaats van een klokhuis een pit hebben. Lekker. We rijden een tijdje langs een aardige rivier waarin ook best grote binnenvaartschepen liggen. De zijkanten van de rivier worden gebruikt om rijst te verbouwen. In de zomer (regenseizoen) staat het water hier veel hoger, zodat hier maar 1x in plaats van normaliter 2x per jaar rijst kan worden geplant. Het wordt tijd voor de lunch. Mijn naam staat gewoon op de verpakking van de eetstokjes! Google Translate maakt er dit van: "It is our pleasure to serve you". Waarvan akte. De lunch is bizar groot, ik laat al drie items van het vaste menu schrappen en nog is het gigantisch. Na afloop komt de gids weer met zijn zelfgemaakte drankje aan en twee heel kleine glaasjes. De chauffeur heeft er maar eentje gekregen, wij nemen er een paar. Hij vertelt dat hij het maakt van gegiste appel, suiker en honing. Het smaakt erg prima! We komen uiteindelijk aan bij Tam Coc, waar we in een bootje stappen om door drie "grotten" te varen, een soort tunnels over de rivier met druipsteen en dergelijke. Dit hele gebied heeft veel kalkzandsteen, waardoor erosie prachtige dingen heeft gedaan. De omgeving ziet eruit als Halong Bay, met allerlei grote en steile bulten, maar dan op land. Eigenlijk is dit indrukwekkender dan Halong Bay, maar daar was de cruiseboot wel weer erg leuk. Ik moet er even aan wennen dat de meeste roeiers dat hier met hun voeten doen in plaats van met hun armen. Benen zijn een stuk sterker dan armen en nu kunnen ze ook gewoon op hun telefoon kijken tijdens het werk. Ik laat me vertellen dat hier 1400 van deze bootjes zijn! De grotten zijn mooi, het roeiverkeer is amusant. Na 1,5 uur stappen we weer uit om de reis te vervolgen. Niet heel veel later zijn we in Ninh Binh waar ik incheck in Lalita Tam Coc Resort. De kamer heeft alleen felle verlichting en alle schakelaars behalve twee doen helemaal niets, behalve die twee ook nog uitschakelen. Een hotelschakeling zoals wij die kennen is in dit gebouw niet gelukt. De kamer is verder netjes. Na 20 minuten meld ik me weer om een stukje te gaan fietsen. We fietsen naar een oude tempel over een pad waar geen auto's mogen komen, lekker rustig. Na de tempel stoppen we bij een restaurantje waar ik mezelf trakteer op een koffie en de gids op een kokosnoot met water. Na ruim een uur zijn we terug bij het resort. We maken een afspraak voor checkout om 09.00 morgen. Uiteraard moet er ook weer gegeten worden. Het restaurant van het resort trekt me niet, de muziek daar ook niet. Ik loop een pad af naar andere restaurants en besluit te eten bij Waterfall Restaurant. Stirfried noodles seafood is mijn keuze, maar even later hoor ik dat er geen seafood meer is. Dan maar met chicken. Het smaakt me prima. Terug naar de kamer om o.a. dit verslag te schrijven. Ik ben door mijn fotoruimte heen op deze site, ik probeer al een tijdje om bij te kopen maar dat lukt niet. Bij het opslaan van deze tekst zie ik dat ik 500 foto's ruimte erbij heb gekregen, gelukkig! Uploaden duurt een uurtje, maar vooruit. Tot morgen ...