07-02-2026 Halong Bay

Het was inderdaad een korte nacht, maar ik doe het er maar mee. Uiteraard heb ik de tai chi overgeslagen, voor een extra half uurtje. Het ontbijt is weer gezellig en lekker, het feestbeest is niet aangetroffen. We vertrekken met de tender (zwemvesten!) naar een kade waar een touringcar op ons wacht. Er komt ook nog een groep met voornamelijk Fransen bij, van Calypso I. We rijden 20-25 minuten over het eiland Cat Ba. Er wonen 12.000 mensen, die deels op het eiland werken en deels op het vasteland. Per jaar komen er zo'n 2,5 miljoen bezoekers, krijg ik te horen. Ik denk dat dat wel een beetje erg veel is. We komen aan bij de ingang, waar een gids ons op een kaart aanwijst waar we zijn en in de lucht aanwijst waarheen we mogen klimmen. Dit militair hospitaal is aangelegd om de Vietnamese gewonde militairen op te lappen tijdens de Vietnamoorlog. Hij is van buitenaf bijna onzichtbaar, als laatste trokken ze de touwladder omhoog zodat er helemaal niets meer te zien was. Anders hadden de Amerikanen vast geprobeerd dit ook te bombarderen. Tegenwoordig zijn er betonnen treden gemaakt, dat klimt toch wat fijner. Het zijn 70 hoge treden, best een klimmetje. We komen bij een kleine dikke stalen deur die de ingang afsluit. We lopen een route door het grote complex met drie verdiepingen. De verschillende kamers hebben een bordje met de functie boven de deur. Voor de watervoorziening werd druipwater van regen opgevangen in betonnen reservoirs. De grote ruimte op de eerste verdieping heeft wel eens 1000 man geherbergd. De hoogste verdieping is niet toegankelijk, alleen voor Vietnamese militairen, het is een soort militair heiligdom. Al met al een indrukwekkend complex wat ik als bunkerliefhebber graag zie. De tocht naar beneden loopt via een anders betonnen trap, weer prima georganiseerd!

We rijden met de touringcar weer terug naar de kade, per tender terug naar de boot. Hier hebben we even tijd om in te pakken en zo. Ik maak wat opnames op het bovendek. Vervolgens krijgen we alweer eten, dit is de brunch om 09.30. Feestbeest is inmiddels ook weer op de wereld. Tijdens dit maaltje (weer lekker!) worden de minibars in de kamers gecontroleerd en wordt de rekening opgemaakt, ook van de genoten drankjes. Ik mag 85000 afrekenen voor wat biertjes en een whisky. Feestbeest krijgt een bonnetje van ruim 2,5 miljoen, die ze lachend betaalt. Tijdens de brunch heeft ze nog even drie Irish coffee naar binnen gewerkt. Haar plezier is zeker aanstekelijk, maar dit alcoholgebruik gaat alles te buiten. Na het betalen worden we met de tender (géén zwemvesten, want de rekening is toch betaald) naar het vasteland gevaren. De volgende ploeg gasten staat alweer klaar, het is een geoliede machine. De chauffeur brengt ons terug naar Hanoi, we zijn nu met 6 in het busje, want feestbeest mag ook mee, die had geen vervoer. Ze heeft net buiten Hanoi voor een maand een onderkomen gehuurd. De chauffeur stopt daar in de buurt, zodat ze een Grab (Vietnamese Uber) kan nemen naar haar nieuwe stekje. Service met een glimlach. Het verkeer bij de brug over de Rode Rivier staat helemaal vast. Uiteindelijk kunnen de vier bij hun hotel worden geloosd. Ik ben als enige over. Het verkeer in Old Quarter, waar mijn hotel ligt, staat helemaal vast. Zo af en toe kunnen we een meter opschuiven. Na een half uurtje schuifelen komen we in de buurt. De chauffeur vraagt of ik de laatste 100 meter wil lopen, uiteraard doe ik dat. Ik check weer in en krijg nu gelukkig een andere kamer, nummer 401. Groot en met daglicht, best fijn. De airco heeft geen stroom, dat gaat de receptie regelen. Daarna wandel ik naar de antiekzaak voor dat beeldje, Ik maak een deal voor het beeldje en een stapeltje antieke munten. Het zijn wat zilveren dollars uit het einde van de 19e eeuw en wat Franse zilveren handelsmunten uit wat zij "Indochine" noemden, hun gekolonialiseerde gebied hier. Ik breng de buit naar mijn kamer en ga daarna de nachtmarkt op. Het is erg druk. Bij een tentje eet ik lekker, ,maar wat te zout. Een biertje erbij, samen ruim 3 euro! Ik scoor een dikke powerbank, twee broeken (samen 9 euro) en een Northface rugzak/reistas om mijn uitdijende bagage in te vervoeren. Ik heb tenslotte 2x 23 kilo bagagevrijheid. We gaan het zien. Als ik het label van de broeken scan met Translate zie ik in plaats van Extra Large "Extra Fat" staan Lekker dan! Moe en warm kom ik op het hok terug. Ik heb nog twee verhalen te versturen omdat ik gisteren geen internet had. Morgen word ik weer om 08.00 opgehaald, dus wekker! Tot morgen ...