21-02-2026 Oorlogsverleden

Om 0800 word ik opgehaald voor een stuk geschiedenis. Het land is eeuwenlang aan het vechten geweest tegen overheersers, zoals de Chinezen, Japanners, Fransen en Amerikanen. Toen ze halverwege de vorige eeuw eindelijk de Franse koloniale macht eruit hadden gewerkt viel het land intern in tweeën, Noord- en Zuid-Vietnam. Het noorden werd, onder leiding van Ho Chi Minh, een communistische staat, het zuiden werd geregeerd door het koningshuis met veel steun van de VS. Omdat de VS over de hele wereld vocht tegen het communisme gingen ze dat hier dus ook doen. Jarenlang hebben ze het gruwelijkste wapengeweld losgelaten op het noorden. Hierbij werden allerlei nieuwe wapens getest, zoals Agent Orange en napalm. Napalm is een soort brandend gesmolten plastic dat je nauwelijks van de huid af krijgt, met vreselijke brandwonden als gevolg. Een foto hiervan is World Press foto geworden, in al zijn gruwelijkheid. Agent Orange was een ontbladeringsmiddel dat werd gebruikt om de bossen te ontbladeren zodat de vijand beter kon worden gezien. Het spul zorgde voor veel misvormde baby's. Dat werkt nu, generaties later, nog steeds door. De communisten en sympathiserende zuiderlingen (Vietcong) vochten hard en genadeloos terug, met wapens gesteund door de Soviet-Unie. Ze waren erg goed in jungle warfare en kenden hun eigen land natuurlijk op hun duimpje. Het verzet was letterlijk de ondergrondse, want er zijn honderden kilometers tunnels gegraven waarin ze zich schuilhielden en van waaruit ze ook konden aanvallen. Die tunnels hadden soms wel drie lagen onder elkaar, op 3-4 meter, op 6-8 meter en op 10 meter diepte. Allemaal met verschillende functies. Een aantal opengewerkte replica's is hier te zien. De bamboe ventilatieschachten worden bovengronds vermomd als mierenhopen, ook weer slim. Van autoband gemaakte schoenen werden soms ook achterstevoren aangetrokken om de VS in de war te brengen. Die volgeden dan een spoor in de verkeerde richting. Ook allerlei verborgen vallen worden getoond, die hadden als doel de opmars van de G.I. te vertragen. We beginnen overigens bij een schietbaan, waar je tegen betaling met bijvoorbeeld een AK47 kan schieten. Ik koop 10 patronen. Het is een prima schietend eenvoudig wapen dat het zelfs nog zou zou doen als je het door de modder hebt gerold. Meneer Kalashnikov heeft dat prima ontworpen, inmiddels vecht de hele niet-westerse wereld ermee. Op het terrein staan ook wat destijds buitgemaakte voertuigen en stukken geschut. Van sommige kan je zien dat daar veel explosieven op zijn losgelaten. Ik heb overigens mijn ouwe lijf niet door de tunnels geperst, er waren er meer die dat maar oversloegen. Rond 1300 werd de terugreis gestart, maar onderweg kreeg de bus een lekke band. Dat was niet zo maar te fiksen. Een Canadees koppel bestelde een Grab, waar ik en twee Indiase knullen prima bijpasten. We hadden geen zin om op een vervangende bus te wachten. Anderen bestelden een Grab brommer en zo is denk iedereen op eigen gelegenheid naar huis gegaan. Vanaf het hotel van de Canadezen ben ik terug gaan lopen, een kilometer of twee. Onderweg kon ik mijn noodbriefje van 20 euro gelukkig wisselen, want ik was zo'n beetje door mijn contanten heen. Alle ATM's in mijn omgeving waren leeg, voor TET haalt de hele bevolking geld in huis en de machines worden kennelijk pas na de feestdagen weer gevuld. Eenmaal thuis heb ik maar wat ge"chilld" met de airco op volle stoom. Ik heb ook even het dakterras verkend, daar was ik nog niet geweest. Je kunt daar zien dat het hotel gewoon niet breder is dan mijn kamer, een meter of 4,5. Het uitzicht vanaf het dak was wel mooi. Rond een uur of zeven ben ik weer gaan wandelen in een richting die ik nog niet had gedaan. Ik kwam zowaar een ATM tegen die niet leeg was, ik heb er toch nog een miljoentje uitgetrokken. Omdat ik na het ontbijt toch wel weer wat trek begon te krijgen heb ik mezelf (just for science) getrakteerd op KFC. Een broodje met heerlijk malse kipfilet en kaas en friet met twee sausjes en "pikante" kaassaus. Gewoon lekker, dat broodje! Op een gegeven moment was ik klaar met wandelen. Teller staat op 13.900. Ik heb toen gewoon een Grab besteld die mij comfortabel naar huis reed. Ik moest me ertoe zetten om dit verhaal te gaan tikken, omdat ik steeds in slaap dreig te vallen. Morgen gaat de wekker weer om 0630, om 0800 word ik opgehaald voor een dagje Mekong Delta. Ben benieuwd.