15-02-2026 Dagje rondkijken in Hué

Vandaag geen wekker, da's ook wel weer fijn. Ik word toch om 0700 wakker na lekker slapen. Omdat in de badkamer geen wandhouder voor de douche is, besluit ik om straks in bad te gaan. Dus eerst kloffie van gisteren aan en naar de ontbijtzaal. Ik neem half Vietnamees en half Continental breakfast. Toast met roomboter en kaas is voor een keer weer lekker. Terug op hok doe ik de deur op de knip en hang ik "Do not disturb" aan de deurknop om Housekeeping weg te houden. Daarna laat ik het bad vollopen, ik knijp er een tubetje douchegel en een tubetje shampoo in leeg. Bakje koffie op de rand, telefoon erbij, wie doet me wat. Na een kwartiertje weet ik weer waarom ik eigenlijk nooit in een bad zit. Het is warm, je gaat zweten en ik moet na 10 minuten alweer plassen [e-1f603] Ik ga eruit en droog me af. Instant weer doorweekt, het zweet loopt me in straaltjes van het hoofd. De airco gaat aan en ik laat mezelf door de koele wind opdrogen. Leve de douche! Ik heb het voornemen om vandaag een brommertje te huren en wat rond te toeren, misschien wat geocaches vinden. Nou, karma heeft anders beslist. Terwijl ik door de straatjes loop om een verhuurplek te zoeken wordt ik aangesproken door iemand op een echt motorfietsje. Hij wil me wel een brommer verhuren, ik stap achterop en we rijden naar zijn bedrijfje, drie straten verderop. We maken een babbel en hij biedt aan om mij rond te rijden waar ik maar heen wil voor 700.000VND. Ik laat hem op de website van geocaching zien welke vier plekken ik wil bezoeken. No problem, het zijn allemaal toeristische plekken die hij kent. Ik blader even door zijn dikke boek met handgeschreven recensies, allemaal even lovend. We stellen ons even voor: Han en Anh, een mooi span. Ik stap achterop zijn 125cc Honda en de trip begint. Uiteraard is hij na 27 jaar in dit vak helemaal gekneisd in het slalommen door het verkeer met een grote vent achterop. Uiteraard doet hij dat ook veel handiger dan ik zou kunnen, ik zou tegelijkertijd ook nog op Goegel Meps moeten letten en op het verkeer en op een vreemde brommer. De eerste bestemming is Gia Long Tomb, een groot mausoleum complex voor een van de vele koningen die hier geheerst hebben. Ik koop een kaartje en Anh blijft buiten. Deze vaak enorme complexen zijn indrukwekkend om te bezoeken, ze geven ook het grote standsverschil aan tussen de royalty en het gewone volk. Ik huur een fiets voor 60 cent, want het is nog ruim een km naar het mausoleum en de cache. De cache is ook nog eens snel gevonden, dat maakt het extra leuk. Het is mijn eerste cache in dit land. We rijden verder naar nummer 2. Moeiteloos neemt Anh allerlei binnendoor- en achterafweggetjes door kleine wijkjes om dan even later weer op een grote weg uit te komen. Dat had Meps nooit verzonnen! Nummer 2 is een vervallen en verlaten water-pretpark. Uiteraard huur ik weer een fiets, maar nu zet ik het zadel wat hoger ... Ik zoek wel steeds een fiets uit met harde banden, met mijn Europese lijf is dat wel nodig. De grote aandachttrekker in dit park is een enorme betonnen draak. Ik fiets erheen en klim door de ingewanden omhoog naar de bek. Hier staan nog de drie waterkanonnen waar vroeger de draak water mee spuwde. Het uitzicht van zo hoog is weer mooi. Naast een oud huis even verderop ligt de cache, snel gevonden. Ik fiets weer terug en we gaan op weg naar nummer drie. Eerst wil ik lunchen, het is half drie. Anh weet feilloos een plekje te vinden en we eten samen, uiteraard op mijn rekening. Hierna koop ik aan de overkant een kaartje en ga naar binnen. Dit is een enorm mausoleum complex voor keizer Tu Duc, zijn vrouw en zijn 102 bijvrouwen. De man werd door de mazelen onvruchtbaar en heeft toen een pleegzoon aangenomen als opvolger. Ik hoor het hele verhaal omdat ik met een stel met een gids meeloop. Deze gids spreekt prima Engels en hij praat honderduit. Ik ga de cache zoeken en vind wel de plek, maar die is helaas leeg. Ik maak een melding naar de eigenaar en bekijk het complex verder. Groot, indrukwekkend! De laatste bestemming is de citadel van Hué, een enorm verdedigingswerk in de stad. Ik loop er ruim een uur rond. Op de plek waar de cache volgens vorige zoekers onbereikbaar of zelfs weg is, staan drie jonge meiden foto's te maken voor TET. Ze vragen of ik van hun drie wat foto's wil maken. Uiteraard doe ik dat met plezier. Als ze weg zijn kan ik op een muurtje klimmen om te kijken of de cache inderdaad weg is. Hij ligt namelijk veel te hoog om er bij te kunnen. Ik maak een foto van de lege plek en besluit hem op die manier als "gevonden" aan te merken. Uiteraard ook weer een berichtje naar de eigenaar. Ik heb met Anh afgesproken om de citadel via de Oostpoort te verlaten. Verhit en moe sjok ik daar doorheen en uiteraard staat hij op me te wachten. Hij levert me af bij Asia Hotel, maar eerst drinken we samen wat bij een tentje ernaast. Ik moet tenslotte nog een verhaaltje in zijn boek schrijven. Dat doe ik met plezier. Ik was zijn laatste klant, hij gaat nu naar huis om een paar dagen nieuwjaar te vieren. Ik betaal hem 800.000 voor de uitstekende diensten. Uiteraard word ik alweer aangesproken door een verkoopster van kunstig geknipte kaarten. Ik koop er een paar en even later ook nog wat prints van iemand anders. Mijn souvenirs zijn nu wel compleet hoor, op de verplichte koelkastmagneet na. Op de kamer kom ik even bij, maar uiteindelijk moet er toch weer wat eten in. Ik ga naar hetzelfde restaurant als gisteren, dat was prima bevallen. Ik word naast een ander solist gezet en we babbelen de hele maaltijd door. Hij heet Michael, is een Brit die momenteel Engels onderwijst aan een universiteit in China, vlak bij HongKong. Gespreksstof voldoende over talen, reizen, motorrijden, van alles. Na een heerlijk maal scheiden onze wegen weer. Het was een lange en onverwacht bijzondere dag, ik raak alleen op deze manier wel snel door mijn fotoruimte heen! O ja, de stappenteller staat weer boven de 13.000, ondanks het fietsen. Morgen reisdag, de wekker gaat weer om 0700. Doei!