16-02-2026 Op reis naar Hoi An

Vandaag begint zeker als reisdag. De wekker gaat om 0700, mijn vervoer is om 0900 gepland. Na het bad-debacle van gisteren kijk ik nog eens goed naar dat grote plastic geval. [e-1f60e] Die schotel aan de achterkant, zou je daar niet gewoon op kunnen zitten douchen zonder dat de hele badkamer drijft? Zonder overlast voor de onderburen? Het blijkt te werken ... Ik zit te douchen, voor wat niet nader te omschrijven bodyparts moet ik natuurlijk wel even gaan staan. De badkamer blijft verder droog, ik heb zogezegd het lek boven [e-1f603] Als ik voor het ontbijt de deur achter me dichttrek bedenk ik na de "click" dat ik alleen de ontbijtvoucher in mijn hand heb, geen sleutelkaart. Straks maar even regelen dan. Ik houd het ontbijt summier, het is hier geen hoogstandje, behalve als je van witbrood houdt. Ik ben verbaasd hoeveel een Amerikaans stel naar binnen schoffelt. Ik vraag de bazin van het restaurant of ze Housekeeping de deur voor mij kan laten openen. Dat lukt uiteraard. Om 0845 heb ik de tassen gepakt en in de lobby gezet. De was afgerekend, sleutelkaart ingeleverd. De chauffeur staat bijna direct klaar en we vertrekken, vandaag eens in een Vinfast Limo Green. Het is een best stille elektrische auto, maar geveerd als een brandkast. Elk hobbeltje komt binnen. De chauffeur spreekt geen Engels, we overleggen via Google Translate of ik boven op een bergpas even wil stoppen. Lijkt me een goed plan, al is dit niet de snelste weg, maar zo vermijdt hij een tolweg. Tussendoor nog even een snelle sanitaire stop voor mij en een rookpauze voor hem. Op de top van een bergpas stoppen we. Ik laat me even verleiden door een souvenirwinkel en loop daarna door naar het hoogste uitzichtpunt. Wel een boel trappen, maar vooruit, de benen doen het weer. Het uitzicht is inderdaad fraai, aan de ene kant een vallei waar een rivier door stroomt, aan de andere kant de zee. Weiter geht es ... We komen bij de Ecolodge, die een eindje buiten de stad Hoi An ligt. Na even wachten is mijn kamer klaar. Het is weer een luxe, met een diep bad én een douche. Scheelt weer puzzelen. Voor de douche en de wc die gescheiden zijn hangt één matglazen deur die je heen en weer kan schuiven. Zo kan je of de wc of de douche afsluiten. Handig bedacht hoor. Ik rommel wat op de kamer. Omdat ik hier nog twee dagen blijf en er geen excursies zijn ingepland wil ik een motorbike huren. De receptie kan me hiermee niet helpen, die lenen alleen fietsen uit. Ik ga terug op internet om te zoeken. Bijna elke verhuurder heeft de mogelijkheid om via Whatsapp te chatten of te boeken. De eerste is dicht vanwege holiday, de tweede weet morgen pas of hij wat heeft, de derde heeft wel mogelijkheden, maar niet om hier af te leveren. Als ik de receptie vraag naar de mogelijkheid om een Grab te bestellen, raden ze me aan om de Grab app te installeren. Zo gezegd, zo gedaan. Ik moet een profielfoto maken en ik ben online met Grab. Als je het adres ingeeft waar je heen wilt, dan geven ze dat door aan een beschikbare chauffeur. Een beetje net als Uber bij ons denk ik. De chauffeur die reageert wordt aan mij gekoppeld, ik zie zijn naam, de auto waar hij in rijdt en waar hij is. Heel overzichtelijk. Binnen 10 minuten staat hij voor de deur. Onderweg communiceert hij via Google Translate, we hebben een babbel over het verkeer en we maken grapjes. Hij komt uit Hanoi en is hierheen gekomen om het wat rustiger te hebben. Voor 3 piek word ik netjes afgezet bij de verhuurder. Ik kan een Honda Airblade huren voor 5 euro per dag, inclusief extra verzekering, Uiteraard maak ik wat foto's van de buitenkant, voor "achteraf". Het ding rijdt lekker. Ik besluit om als proefritje een geocache te doen in een restaurant "An Bang Beach Village" waarover ik heb gelezen. Als ik de cache niet direct vind, zegt een Chinese jonge meid die daar met haar vriend zit te eten "I'll tell you if you buy me a beer". Ze blijkt niet te drinken, maar het is voor haar de eerste keer dat ze een andere geocacher ontmoet. Een heerlijke enthousiaste griet. Deze cache is groot genoeg om een travelbug in achter te laten. Die sleep ik al mee sinds Schotland, dit is een mooie nieuwe plek. Zij heeft nog nooit hiervan gehoord en ik leg uit wat het inhoudt. Ik log de travelbug als daar achtergelaten, maar zij wil 'm ook gelijk weer meenemen. Door het dolle heen, erg leuk. Ze gaat hem vast weer op een mooie reis meenemen. Ik eet heerlijk, fish cooked in pot, met een tapbiertje erbij. Totale rekening ongeveer 5 euro. Ik besluit een kijkje te nemen op de night market. Dit is een grote kermis van karaoke bars met het volume op 300, kraampjes met de gewone spulletjes en brommers die er tussendoor manoeuvreren. Ik verbaas me niet meer over de hoeveelheid geluid die hier bij schijnt te horen. Met tuitende oren rijd ik weer terug naar mijn kamer. Onderweg doe ik nog wat boodschapjes, wat bier, koffie en een flesje wodka, de vorige gaat vanavond wel leeg. Ik rommel wat op internet en tijdens het schrijven van dit verhaaltje is het opeens middernacht, jaarwisseling. Veel geknal van vuurwerk. Ik ben benieuwd wat morgen gaat brengen, we gaan het zien. Tot de volgende!