23-02-2026 Landenwissel

Vandaag is er niet veel te beleven, behalve dat om 0600 de wekker gaat, da's wel wat vroeg. Het laatste beetje gaat in de bagage, ik laat een fooi achter voor het vrolijke kamermeisje. De heleboel de lift in en gestald bij de receptie. Eerst maar even ontbijten, dat kan vanaf 0630, maar eerder ook wel, zoals blijkt. Hierna mag ik nog even de was afrekenen en zit ik geduldig te wachten op de chauffeur. Even voor 0700 is hij er. De deurknul sjouwt de zware tas de trap af en de reis van vandaag kan beginnen. Ik heb gisteren op advies van Henrich online al een e-registration gedaan, een soort visumaanvraag. Per auto naar het vliegveld. Ik check beide tassen in, samen 24,5 kilo. Sja, moet ik maar niet van die zware dingen kopen! Ik krijg hier ook mijn boardingpass uitgereikt. Ik loop langs een openstaand kantoortje waar ik zowaar mijn grote tas op een tafel zie staan. Hij is niet door de security controle gekomen. Ik gebaar door de open deur dat het mijn tas is en mag door een andere deur naar binnen. De scanner is aangeslagen op een AK47 patroonhuls die zeker niet mee mag. Jammer, maar die gaat in de vuilnisbak, waar overigens nog veel meer hulzen liggen. Ook mijn oude powerbank, die ik alleen nog heb bewaard om wellicht te repareren, mag eruit naar de handbagage. Ik had dat ding helemaal vergeten! Nu wordt de tas goedgekeurd en ga ik een bak koffie drinken. Door de pascontrole gaat redelijk vlot en al snel zit ik in de vliegmachine. Die stijgt met een kwartiertje vertraging op. Rond 1200 landen we in Bangkok. Via veel rolbanden en zo naar de controles. Eerst sta ik in een slingerdeslang rij van een paar honderd mensen voor controle van pas en boardingpas, daarna is een nog veel langere rij voor de douane. Dat geheel duurt zo'n anderhalf uur. Bij "Immigration" wordt niet alleen je paspoort gecheckt tegen de ingevulde e-registration, je moet ook vingerafdrukken van je rechterhand achterlaten en je foto wordt gemaakt. Daarna is het tijd om de bagage te zoeken. Die moet binnenkomen via band 7, dat blijkt dan weer bijna aan de andere kant van het gebouw te zijn. Doordat alles zo lang duurde heeft men de band al leeggehaald, de overgebleven stukken bagage staan ernaast, mijn tassen ook. Ik ben weer compleet! Ik laat in die hal ook gelijk een 14-dagen Thailand sim in mijn telefoon zetten, ik wissel in een automaat ook nog eens honderd euro om. Een info-jongedame wijst mij hoe ik bij de Grab parkeerplaats moet komen. Ik bestel via de app een Grab. De afstand is ongeveer 120 km en er zit een tolweg in. Voor dit gekoelde privé transport van deur tot deur mag ik straks wel zo'n 50 euro afrekenen, kom daar thuis maar eens om. De chauffeur, een derde-generatie Chinees, spreekt aardig Engels. We kletsen wat, ook over de overheid in Thailand. Hij schat dat 80% van de bevolking niet blij is met de huidige koning, maar dat niemand dat buitenshuis durft te zeggen. Een influencer die dat wel deed is onlangs veroordeeld tot 32 jaar gevangenisstraf. De bewaker sjouwt de zware tas naar de lift en gaat mee naar boven. Op de 15e verdieping belt hij aan bij Henrich, een oude Deense vriend die even onderdak voor me heeft. We kletsen bij onder het genot van een biertje, ook over de gemeenschappelijke vriendin door wie ik hem heb ontmoet. Rond 1800 drinkt hij altijd 1 (eigenlijk 2) gin-tonic op het balkon met uitzicht over zee. Hierna eten we heerlijk in het hotel naast zijn flat. Wat verder gebabbeld en om 2200 gaat hij naar bed. Ik douche en schrijf mijn verhaaltje.